Μετά το χτεσινή μάζωξη που κάναμε όλοι οι Κρητικοί στο ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΚΑΔΙ, κάποιες σκέψεις στροβιλίζουν το μυαλό μου....σκέφτηκα λοιπόν να της μοιραστώ μαζί σας.....θυμάμαι που ακούγαμε «Να μη γνωρίσεις πόλεμο παιδί μου», ήταν η μεγαλύτερη ευχή που μας έδιναν οι γονείς και παπούδες μας. Μια ευχή που την έπαιρνα πάντα πολύ-πολύ σοβαρά, και ένιωθα κάθε μέρα άπειρη ευγνωμοσύνη που μεγάλωσα και περπάτησα σε μια ζωή καλή, σε μια χώρα γλυκιά, σε καιρό ειρήνης! Και τώρα; Είναι αυτό που ζούμε πόλεμος; Είναι αυτός ο Τρίτος Παγκόσμιος, ο επονομαζόμενος από τον ιστορικό του μέλλοντος, και «Οικονομικός Παγκόσμιος Πόλεμος», για να ξεχωρίζει από τους προηγούμενους; Και τα χημικά του Άσαντ στη Μεσόγειο; Τι είναι; τα ΜΜΕ δεν έδειξαν τίποτα ουσιαστικό απ' όλα αυτά που ειπώθηκαν...το ΜΗΝΗΜΑ που μας έστειλαν οι συμπατριώτες μου ΟΙ ΚΡΗΤΙΚΟΊ είναι οτι τώρα αρχίζουμε..στόλος θα ξεσηκωθεί και θα πάει στην Μεσόγειο εκεί που θα γίνεται η λεγόμενη υδρόλυση....ανατριχιάζεις σ' αυτά τα ακούσματα κ το μυαλό πάει στους δολοφόνους....αίμα φίλοι μου θα χυθεί...
-Λοιπόν, οι κύριοι που κυβερνούν έναν υπερήφανο και φιλότιμο λαό τι κάνουνε;
Εχουμε ή δεν έχουμε το δικαίωμα να χρησιμοποιούμε τη λέξη «πόλεμος» γι' αυτό που συμβαίνει γύρω μας; Με εισαγωγικά ή χωρίς;
-Αντέδρασαν μήπως σε ότι ετοιμάζεται να συμβεί; Πουθενά δεν έχουν αντιδράσει κ μόνο ψέματα μας προσφέρουν κάθε μέρα απο τα κανάλια τους...
Υπουλος ο πόλεμος τους τον καθε ένα μας τον πολιορκούν διαφορετικά με κοινά σημεία...ανεργίας...φορολογίας...(αν δεν πληρώσεις πάς φυλακή)...και πολλά αλλα μπορούσα να αραδιάσω....
Φρόντισαν μήπως να αξιοποιήσουν τις τεράστιες δυνατότητες της αγροτικής μας παραγωγής;
-Μήπως έκαναν το παραμικρό ώστε να επαναφέρουν τμήμα έστω της παραγωγικής μας βάσης;
-Μήπως απέκλεισαν εισαγωγές από προϊόντα που η Χώρα μας παράγει ή μπορεί να παραγάγει; Φρόντισαν ΑΜΕΣΑ να παραχθούν αυτά τα προϊόντα;
Επάνδρωσαν μήπως - υποχρεωτικά - αγροτικές εκτάσεις από όσους είναι άνεργοι, από όσους - ναι, και μετανάστες -λαθρομετανάστες - ζητιανεύουν στα φανάρια και όσους άλλους το επιθυμούν, ώστε να παραχθούν πατάτες, σιτάρι, καλαμπόκι, κρεμμύδια, φασόλια, φακές, λαχανικά κλπ τρόφιμα έτσι ώστε να σταματήσει άμεσα και δια ροπάλου η εισαγωγή τροφίμων; Ώστε να μην πεινάσουμε και φάμε ο ένας τον άλλον; Μήπως έπρεπε ήδη να επανεξετάζουν το μέτρο των αναδασμών; Κανένα χωράφι ακαλλιέργητο… Έκαναν κάτι; Έπρεπε;
Μήπως από την πρώτη μέρα έπρεπε να απαιτήσουν να δοθεί ζωή σε εργοστασιακά κουφάρια; Που δυστυχώς έτυχαν και επιδοτήσεων;
Φίλοι μου έχουμε πόλεμο, στον πόλεμο χρειάζεται πυγμή και κανόνες για όλους, στρατηγική και θάρρος… ενίοτε και θράσος...
Όπως έχουν τα πράγματα, εδώ που εκείνοι τελικά μας φέρανε, φτωχύναμε που φτωχύναμε, πιθανότατα οι φίλοι – φίδια θα μας πτωχεύσουν σαν χώρα…
(δυστυχώς αργήσανε)… τουλάχιστον ας έχουμε την ελευθερία μας και την αξιοπρέπειά μας… όπως τότε, τότε που οι δικοί μου πρόγονοι πολέμησαν με θάρρος περίσσιο ενάντια στην πανίσχυρη ναζιστική πολεμική μηχανή…
Οι δικοί μου πρόγονοι πολέμησαν, νίκησαν, πήραν μέρος από τη δόξα και έδωσαν προοπτική και ελπίδα σε μας τους νεώτερους!
Είχα μια γιαγιά. Αλλά είχα κάποτε κι έναν πατέρα. Θυμάμαι που μου έλεγε πως «Πόλεμος, παιδί μου, είναι η στιγμή που ο άνθρωπος αναμετριέται με το μεγαλύτερο, το πιο αιμοβόρο θεριό -τον εαυτό του».
Αν είχε δίκιο ο πατέρας, ειρήνη δεν γνώρισα ποτέ.....Καλησπέρα & Καλό απόγευμα σε όλους/ες σας Λίτσα Παπαδάκη- Καναβάκη.
-Λοιπόν, οι κύριοι που κυβερνούν έναν υπερήφανο και φιλότιμο λαό τι κάνουνε;
Εχουμε ή δεν έχουμε το δικαίωμα να χρησιμοποιούμε τη λέξη «πόλεμος» γι' αυτό που συμβαίνει γύρω μας; Με εισαγωγικά ή χωρίς;
-Αντέδρασαν μήπως σε ότι ετοιμάζεται να συμβεί; Πουθενά δεν έχουν αντιδράσει κ μόνο ψέματα μας προσφέρουν κάθε μέρα απο τα κανάλια τους...
Υπουλος ο πόλεμος τους τον καθε ένα μας τον πολιορκούν διαφορετικά με κοινά σημεία...ανεργίας...φορολογίας...(αν δεν πληρώσεις πάς φυλακή)...και πολλά αλλα μπορούσα να αραδιάσω....
Φρόντισαν μήπως να αξιοποιήσουν τις τεράστιες δυνατότητες της αγροτικής μας παραγωγής;
-Μήπως έκαναν το παραμικρό ώστε να επαναφέρουν τμήμα έστω της παραγωγικής μας βάσης;
-Μήπως απέκλεισαν εισαγωγές από προϊόντα που η Χώρα μας παράγει ή μπορεί να παραγάγει; Φρόντισαν ΑΜΕΣΑ να παραχθούν αυτά τα προϊόντα;
Επάνδρωσαν μήπως - υποχρεωτικά - αγροτικές εκτάσεις από όσους είναι άνεργοι, από όσους - ναι, και μετανάστες -λαθρομετανάστες - ζητιανεύουν στα φανάρια και όσους άλλους το επιθυμούν, ώστε να παραχθούν πατάτες, σιτάρι, καλαμπόκι, κρεμμύδια, φασόλια, φακές, λαχανικά κλπ τρόφιμα έτσι ώστε να σταματήσει άμεσα και δια ροπάλου η εισαγωγή τροφίμων; Ώστε να μην πεινάσουμε και φάμε ο ένας τον άλλον; Μήπως έπρεπε ήδη να επανεξετάζουν το μέτρο των αναδασμών; Κανένα χωράφι ακαλλιέργητο… Έκαναν κάτι; Έπρεπε;
Μήπως από την πρώτη μέρα έπρεπε να απαιτήσουν να δοθεί ζωή σε εργοστασιακά κουφάρια; Που δυστυχώς έτυχαν και επιδοτήσεων;
Φίλοι μου έχουμε πόλεμο, στον πόλεμο χρειάζεται πυγμή και κανόνες για όλους, στρατηγική και θάρρος… ενίοτε και θράσος...
Όπως έχουν τα πράγματα, εδώ που εκείνοι τελικά μας φέρανε, φτωχύναμε που φτωχύναμε, πιθανότατα οι φίλοι – φίδια θα μας πτωχεύσουν σαν χώρα…
(δυστυχώς αργήσανε)… τουλάχιστον ας έχουμε την ελευθερία μας και την αξιοπρέπειά μας… όπως τότε, τότε που οι δικοί μου πρόγονοι πολέμησαν με θάρρος περίσσιο ενάντια στην πανίσχυρη ναζιστική πολεμική μηχανή…
Οι δικοί μου πρόγονοι πολέμησαν, νίκησαν, πήραν μέρος από τη δόξα και έδωσαν προοπτική και ελπίδα σε μας τους νεώτερους!
Είχα μια γιαγιά. Αλλά είχα κάποτε κι έναν πατέρα. Θυμάμαι που μου έλεγε πως «Πόλεμος, παιδί μου, είναι η στιγμή που ο άνθρωπος αναμετριέται με το μεγαλύτερο, το πιο αιμοβόρο θεριό -τον εαυτό του».
Αν είχε δίκιο ο πατέρας, ειρήνη δεν γνώρισα ποτέ.....Καλησπέρα & Καλό απόγευμα σε όλους/ες σας Λίτσα Παπαδάκη- Καναβάκη.
