ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΛΟΓΙΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΔΡΑΣΗ.......

Ήταν τεραστία η ανακούφιση της μεγάλης μάζας του Ελληνικού λάου όταν αποκτήσαμε επιτέλους κυβέρνηση συνεργασίας τριών κομμάτων. Μια κυβέρνηση κρίνεται από την αποτελεσματικότητα της. Έγιναν απ''τά τρία κόμματα υποχωρήσεις για να επετεύχθη η συνεργασία, ήταν όλων προτεραιότητα. Η συνοδός κορυφής στη Ρώμη της Ε Ε αποφάσισε πακέτο 130 δις για ανάπτυξη, δημιουργία θέσεων. Ήταν μια σημαντική απόφαση και ελπιδοφόρα, επιζούμε τα αστέρια μας να μην μειώσουν άλλο τις χαμηλές συντάξεις και μισθούς, να τολμήσουν τις αναγκαίες αλλαγές στο δημόσιο χωρίς το φόβο των ΚΚΕ κ ΣΥΡΙΖΑ που είναι στην αντιπολίτευση, να δώσουν ένα τέλος στους επίορκους χαραμοφάηδες. Τα ονόματα όμως των υπουργών μας δημιούργησαν ένα κόμπιασμα στον ενθουσιασμό. Επιλεχτήκαν οι αρεστοί όχι οι άριστοι ίσως και από τους τρεις, ο στενός πυρήνας των συνεργατών ήταν η επιλογή. Η επιστροφή της τρόικας τη Δευτέρα στην Αθήνα, αναμένεται να μας δείξει τον πλήρη εκτροχιασμό του προγράμματος προσαρμογής. Απαγορεύονται λοιπόν καθυστερήσεις, παλινωδίες ο χρόνος πιέζει. Αυτή η κυβέρνηση δεν έχει περιθώριο 100 ημερών, την επομένη βδομάδα πρέπει να παράγει έργο η τέλος πάντων να έχει κάποια ρεαλιστικά σχέδια να καλύψει το χαμένο χρόνο. Σίγουρα οι Τρόικα θα μας ζητήσει να κάνουμε βήματα πριν προβάλουμε τα νέα αιτήματα.

Φίλοι του λαού!!!!!

Αφού η αντιμνημονιακή Ελλάδα καταδίκασε το μνημόνιο, ψήφισε και έστειλε στην κυβέρνηση πάλι τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή τώρα νίκησε το μνημονιακό μπλοκ; Το παράδοξο της προηγούμενης πρότασης δείχνει τον παραπλανητικό τρόπο με τον οποίο διεξήχθη η πολιτική αντιπαράθεση των προηγούμενων χρόνων. Πλαστά διλήμματα που δεν μπορούν να εξηγήσουν την πραγματικότητα. Σφοδρές παραπειστικές συγκρούσεις που συσκοτίζουν τις κρυμμένες επιδιώξεις.

Το εκλογικό σώμα απάντησε σε δύο διαφορετικά ερωτήματα. Να μείνουμε στην Ευρώπη και στο ευρώ γιατί η επαπειλούμενη βίαιη έξοδος συνεπάγεται εθνική καταστροφή. Και να αντιδράσουμε στην παρατεταμένη ύφεση που 5ο χρόνο πια, οδηγεί την κοινωνία σε απόγνωση. Η Ευρώπη, ως αυτονόητος προορισμός και πατρίδα που εξασφαλίζει τη θέση μας σε ένα δημοκρατικό και υψηλού βιοτικού επιπέδου κόσμο. Και η αντίδραση στη φτώχεια και στις πολιτικές που, αντί να λύσουν, οξύνουν ακόμη περισσότερο τα προβλήματα. 

 Οι δυνάμεις της ακινησίας έχουν καταφέρει να παρουσιάσουν τις δύο αυτές απαντήσεις ως διαζευκτικές. Θα βγούμε από το φαύλο κύκλο μόνο αν δούμε ότι η ευρωπαϊκή είναι η μόνη λύση στο πρόβλημα. Το αντίθετο είναι που συνεπάγεται ακόμα μεγαλύτερη λιτότητα και φτώχεια.

Η Ευρώπη δεν είναι α λα καρτ. Δεν είμαστε μέσα αν έχει 27 Ολάντ, αλλά την αφήνουμε όταν έχει Μέρκελ. Είμαστε μέσα γιατί και με Μέρκελ και με Ολάντ, είναι καλύτερη από οτιδήποτε άλλο υπάρχει στον κόσμο. Κάνουν λάθη, εφαρμόζουν συντηρητικές πολιτικές; Σύμφωνοι. Απλώς, όταν 16 κοινοβούλια ψηφίζουν 2 φορές να δώσουν τα δικά τους λεφτά στην Ελλάδα, όταν 27 ευρωπαϊκές χώρες, όταν το ΔΝΤ των 150 χωρών, ο Ομπάμα, ο Πούτιν, οι Κινέζοι, λένε ότι οι αλλαγές που πρέπει να κάνει η χώρα μας είναι επιτακτικές, τότε κάθε λογικός άνθρωπος πρέπει να ξέρει ότι είναι πιο πιθανόν να έχουν αυτοί δίκιο παρά οι απίθανοι των ελληνικών τηλεοπτικών παραθύρων.

Είμαστε πάντα εδώ που ήμασταν και πριν ένα μήνα και πριν ένα χρόνο. Με τις ίδιες δυνάμεις και τα ίδια προβλήματα. Αποδείχτηκε ότι η λύση δεν είναι οι επαναλαμβανόμενες συγκρούσεις, η πόλωση, οι πρόωρες εκλογές, οι επαναληπτικές, η παρατεταμένη προεκλογική περίοδος, αλλά η αναγνώριση και η αντιμετώπιση των προβλημάτων. Το πολιτικό σύστημα αυτοκαταστροφικά σπαταλάει το λιγοστό καιρό αναδιατάσσοντας τις δυνάμεις του με μοναδικό στόχο την εξαργύρωση της αποτυχίας σε κομματικά κέρδη. Η πιο επίζηλη θέση είναι της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Γι’ αυτό πριν καν αποκτήσουμε κυβέρνηση, η χώρα απέκτησε αντιπολίτευση. 

Οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας δυσκολεύονται να συνεργαστούν με στόχο την έξοδο της χώρας από την κρίση. Αν τώρα δεν είναι η ώρα της εθνικής ενότητας, τότε πότε είναι; Αν τώρα δεν μπορείς να φανείς χρήσιμος στην πατρίδα σου, τότε πότε; Το πολιτικό προσωπικό δεν μπορεί να βγει έξω από τα τείχη των κομματικών μαγαζιών. Εφευρίσκει αντιθέσεις, μνημόνια και αντιμνημόνια για να αποφύγει τα πραγματικά διλήμματα. Για να μην αντιμετωπίσει τα προβλήματα της χώρας εφευρίσκει ένα άλλο πρόβλημα, το «μνημόνιο» και έναν εξωτερικό εχθρό, την Ευρώπη που το επιβάλλει. Οι ψεύτικες αντιθέσεις και τα παραπλανητικά διλήμματα κάνουν την πολιτική τους πρακτικά αναξιόπιστη. Αφού όλοι να διαπραγματευτούν, επανεξετάσουν, αλλάξουν τα μνημόνια θέλουν και αφού όλοι να μείνουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση επιθυμούν, τότε γιατί δεν συνεργάζονται; Τα κόμματα μοιάζουν ίδια και συγχρόνως ψεύτικα διαφορετικά, γιατί δεν τοποθετούνται στο πραγματικό δίλημμα: Αλλάζουμε το παρωχημένο πελατειακό και παρασιτικό μοντέλο ή προσπαθούμε να το διατηρήσουμε όπως έχει ακόμα κι αν αυτό συνεπάγεται την καταστροφή;

Μόνο αν το πραγματικό ερώτημα «μεταρρύθμιση ή αντιμεταρρύθμιση» τεθεί, θα ξεχωρίσουν πραγματικά οι πολιτικές δυνάμεις. Οι αντιμεταρρυθμιστικές δυνάμεις υπάρχουν σε όλα τα κόμματα. Το κυρίαρχο σύστημα απεχθάνεται τις μεταρρυθμίσεις. Η ρευστότητα που επικρατεί στο πολιτικό σκηνικό είναι συνέπεια της καθυστέρησης να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα, να ειπωθούν με το όνομά τους, να αποκτήσουν τα κόμματα καθαρές ταυτότητες. Οι δυνάμεις της ακινησίας είναι διακομματικές και με μεγάλη ευκολία μετακινούνται σε όλο το φάσμα. Η κατάσταση δεν θα ξεμπλοκάρει αν οι μεταρρυθμίσεις δεν βρουν τους κομματικούς τους εκφραστές. Σε όλους τους χώρους. Τότε οι παραπλανητικές ταμπέλες θα πέσουν. Αν τις επόμενες ώρες σχηματιστεί κυβέρνηση συνεργασίας, θα συμμετέχουν, ένα κόμμα που ψήφισε τα δύο μνημόνια, ένα που ψήφισε μόνο το δεύτερο και ένα που καταψήφισε και τα δυο. Θα κριθούν για την ικανότητά τους να προχωρήσουν στις αλλαγές που χρειάζεται η χώρα και όχι για τις σημαίες ευκαιρίας που το πολιτικό σύστημα δύο χρόνια τώρα σηκώνει για να κρύψει την ταυτότητα των επιδιώξεων. Την ακινησία.

Αν κάτι δεν πρέπει να ξεχάσουμε και να συγχωρήσουμε, όχι απλώς για να αποδώσουμε ευθύνες αλλά για να προσπαθήσουμε να μην το ξαναζήσουμε, είναι η κυνική απελευθέρωση της βίας που οδήγησε την κοινωνία μας σε αδιανόητο πολιτικό πρωτογονισμό. Γιατί υπονόμευσε κάθε προσπάθεια αντιμετώπισης των δυσκολιών, αλλά κυρίως γιατί επέβαλε στην κοινωνία μας έναν εμφύλιο-πολεμικό διχασμό ξεχασμένο από τον προηγούμενο αιώνα. Η μία μετά την άλλη, οι χώρες της Ευρώπης, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία, σε λίγο η Κύπρος, μπαίνουν σε μια μορφή δημοσιονομικής προσαρμογής, αντιμετωπίζουν προβλήματα, σφίγγουν τα δόντια. Όλοι δωσίλογοι είναι; Μόνο εδώ ακούστηκε στη Βουλή «φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους». Όσοι επένδυσαν στη βία θα χάσουν. Ακόμα κι αν τώρα νομίζουν ότι η στρατηγική τους απέδωσε. Όπως πάντα, την πολιτική βία θα κληρονομήσουν οι αντιδημοκρατικές και φασιστικές δυνάμεις. Χαμένη θα είναι η κοινωνία μας. 

«Φίλοι του λαού» δεν είναι όσοι διεκτραγωδούν με τις δυνατότερες φωνές τις αδυναμίες, τη φαυλότητα του δημοκρατικού πολιτεύματος. Το έκαναν εύκολα και στεντόρεια και οι φασίστες, οι ναζί του μεσοπολέμου. Με τη γνωστή εξέλιξη. Οι λύσεις που προτείνουν είναι αυτές που καθορίζουν τις πολιτικές ταυτότητες των κομμάτων. Προοδευτικοί δεν είναι ποτέ αυτοί που καταγγέλλουν το παρόν ενώ προτείνουν ένα ακόμα πιο οπισθοδρομικό μέλλον.

Ακόμα η χώρα μας ταλαντεύεται μεταξύ ενός ξαφνικού και ενός παρατεταμένου θανάτου. Χάσαμε πολύτιμο χρόνο, η οικονομική ζωή της χώρας έχει καταρρεύσει. Κανείς δεν ξέρει ακόμα αν έχουμε κι άλλο χρόνο για να προσπαθήσουμε. Η ρευστότητα του πολιτικού σκηνικού είναι μεγάλη, η σύγχυση και η κούραση της κοινωνίας τεράστια. Οι διεργασίες στο πολιτικό σύστημα θα συνεχιστούν. Σε κάθε χώρο, δεξιά, αριστερά, κέντρο, το ερώτημα θα μπει επιτακτικά: Με ή εναντίον του πελατειακού κράτους και του παρασιτισμού. Μόνο μια μεγάλη, προοδευτική συμμαχία αλλαγής μπορεί να είναι χρήσιμη στην κοινωνία. Αργά ή γρήγορα, οι πολιτικές δυνάμεις θα ξεχωρίσουν. 

   Πηγή:  Φώτης Γεωργελές – Edito 397

Συνείδησή μου ξύπνα…......

Αγαπημένοι φίλοι θέλω να μοιραστώ μαζί σας το απόσπασμα  ενός κειμένου της Σμαρώς Σωτηράκη που θεώρησα άξιο λόγου:

«Συνείδησή μου ξύπνα…

Η ανθρωπότητα καλείται να στραφεί προς τα πνευματικά αγαθά. Η Αλήθεια, η ειρηνική συνύπαρξη όλων των λαών, η αγάπη, η δικαιοσύνη, η αρμονική σχέση μας με τα άλλα είδη της Φύσης αλλά και με τον ίδιο τον πλανήτη μας πρέπει να είναι οι άμεσοι στόχοι του καθενός μας.

Ο άνθρωπος καλείται να χρησιμοποιήσει τη Γνώση, η οποία θα του διευρύνει τη συνείδηση και θα τον οδηγήσει στην Αλήθεια της Αγάπης. Η Δημιουργία μας έχει οπλίσει με αισθήσεις και κριτήρια. Αν τα χρησιμοποιήσουμε με ανοιχτά μυαλά θα καταλάβουμε, ο καθένας ξεχωριστά, τη θέση μας και τη συμμετοχή μας στον σκοπό της εξέλιξης. Πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα στην Ολότητα και, εναρμονισμένοι με τον Δημιουργό μας, να ανακαλύψουμε τη δύναμή μας.

Την εσωτερική Δύναμη της Αλήθειας που θα μας βοηθήσει να μην ενσωματωθούμε στη μάζα αλλά, αντίθετα, ελεύθεροι και συνειδητοποιημένοι, να αποτελούμε ένα υγιές, χρήσιμο στοιχείο της ανθρώπινης εξέλιξης, ένα αυτόνομο κύτταρο του οργανισμού που λέγεται ανθρωπότητα.

Πρέπει να βάλουμε φραγμό στην αλαζονεία και τη ματαιοδοξία που είναι το παιδί της. Η αλαζονεία καταλύει την ιδεολογία, τις αρχές, τις πνευματικές αξίες. Αποζητά μόνο την ικανοποίησή της και παράγει επιθυμίες, οι οποίες, ωστόσο, δεν μετατρέπονται σε πνευματικές φιλοδοξίες. Μόνο αν καταλυθεί η αλαζονεία θα μπορέσουμε να συνειδητοποιήσουμε, να κατανοήσουμε πολλές Αλήθειες, τόσο προσωπικές όσο και Συμπαντικές.

 

Οι ικανότητές μας είναι, αναμφισβήτητα, υπαρκτές καθώς είμαστε εξοπλισμένοι από τον Δημιουργό μας με αυτές, αλλά έγκειται στην ελεύθερη βούλησή μας το αν θα τις αξιοποιήσουμε ή όχι. Η αλαζονεία και η ματαιοδοξία μας αποπλανούν, αποκοιμίζουν τις συνειδήσεις μας, οι οποίες επείγει να ξυπνήσουν. Η αλαζονεία είναι η Κίρκη μας που μας μετατρέπει σε γουρούνια….

 

Τα γεγονότα που εδώ και αρκετό καιρό πρωταγωνιστούν στις ειδήσεις,  εξάρουν τις φοβίες ακόμη και των πιο θαρραλέων ατόμων. Μήπως συμβαίνουν όχι για να μας τιμωρήσει ένας Θεός τιμωρός, όπως κάποιοι πιστεύουν, αλλά αντίθετα επειδή αυτός ο Θεός (δώστε του όποια ονομασία ή μορφή νομίζετε) μας αγαπά και θέλει να μας αφυπνίσει;

 

Μήπως αποτελούν το «ξυπνητήρι» των συνειδήσεών μας, οι οποίες είναι αποκοιμισμένες στη «νιρβάνα» του ετσιθελισμού και του απύθμενου εγωισμού μας που δεν μας επιτρέπει να κατανοήσουμε τις συνέπειες των πράξεών μας;  Μολονότι το απότομο ξύπνημα, ακόμη και της συνείδησης, δεν αρέσει σε κανένα, μήπως στις μέρες μας είναι αναγκαίο;» 

Ψυχολογικές διαστάσεις της παρούσας κρίσης....

Οι καταστάσεις που ζούμε είναι πρωτόγνωρες για εμάς τους Έλληνες. Η ιδιοσυγκρασία μας επίσης είναι τέτοια που απαιτεί ειδικούς χειρισμούς. Για να μην πέσουμε λοιπόν στην παγίδα της μόνιμης κατάθλιψης, ζητήσαμε συμβουλές… πλεύσεως σε κακοκαιρία (για μεγάλους και μικρούς ) από τον αναγνωρισμένο ψυχίατρο, ψυχαναλυτή και συγγραφέα Νίκο Σιδέρη.

Σε ποια ψυχολογική κατάσταση βρίσκεται αυτή τη στιγμή ο Έλληνας και πώς μπορεί να θωρακίσει την ψυχή του για να μην φτάσει σε επικίνδυνα μονοπάτια;

«Αυτό που χαρακτηρίζει τη σημερινή κατάσταση είναι μια τεράστια απορία. Στην πραγματικότητα κανείς δεν έχει ιδέα τι ακριβώς συμβαίνει – όλοι τα έχουν χαμένα. Αυτό δίνει μια τεράστια τροφή στη φαντασία, που πλάθει διάφορες ιστορίες γεννώντας μεγάλες συναισθηματικές αναταράξεις. Σε γενικές γραμμές ο Έλληνας σήμερα βιώνει:

• Ένα πένθος και μια κατάθλιψη, που σχετίζονται με την απώλεια του παρελθόντος του. Δεν έχει χάσει μόνο τα υλικά αγαθά και τα προνόμια που μπορεί να διέθετε, αλλά και την ιδέα που είχε για τον κόσμο. Η ιδέα αυτή έγινε κομμάτια μαζί με τις προσδοκίες και τα όνειρά του. Από ψυχαναλυτική άποψη, το να σου αφαιρούν συνέχεια κομμάτια των αγαθών σου είναι σαν να σου κόβουν κομμάτια από την ιδέα που έχεις για τον εαυτό σου, δημιουργώντας σου το άγχος του ευνουχισμού.

• Την απόγνωση που γεννάει το παρόν. Ενώ νιώθει να πιέζεται από παντού, δεν μπορεί να βγάλει άκρη ούτε να πιαστεί από κάπου. Ταυτόχρονα έχει μια απόλυτη δυσπιστία σε ό,τι του προτείνεται.

• Μια τεράστια αβεβαιότητα για το μέλλον, η οποία γεννάει άγχος. Μια αφόρητη αίσθηση επικείμενου κινδύνου από άγνωστη αιτία και αφορμή, ένα φόβο ότι το κάθε τι θα μπορούσε να τον απειλήσει, να τον πάρει από κάτω και να τα διαλύσει όλα.

Υπάρχουν βέβαια μερικοί που επωφελούνται από αυτή την κατάσταση, βγάζουν τεράστια χρηματικά ποσά και γίνονται υπουργοί από εκεί που δεν τους ήξερε κανείς. Για την πλειονότητα όμως του ελληνικού λαού, η κατάσταση είναι όπως την περιγράψαμε.

Καταναλωτικός ναρκισσισμός

Ο κ. Σιδέρης πιστεύει ότι αυτό που ζούμε σήμερα είναι μια βαθύτατη κρίση του διανοητικού, πολιτισμικού και κοινωνικού μοντέλου που βασίλευε ως τώρα στην Ελλάδα, το οποίο βασιζόταν στον καταναλωτικό ναρκισσισμό: Δηλαδή υπάρχω εφόσον καταναλώνω, είμαι αυτό που καταναλώνω – και όλο αυτό για να φαίνομαι (το περίφημο ίματζ ή φιγούρα).

Ποια είναι η λέξη που μας χαρακτηρίζει και τι είναι αυτό που μας έχει φτάσει έως εδώ;

Οι Έλληνες, ως κουλτούρα, διψούν για αναγνώριση και αγάπη – γι’ αυτό το λόγο γίνονται ευάλωτοι και εύπιστοι. Ενώ από τη φύση τους είναι δύσπιστοι, εν τούτοις γίνονται τρομακτικά εύπιστοι όταν τους λες ότι τους αγαπάς και τους αναγνωρίζεις (λυπάμαι που το λέω, αλλά αυτό εκμεταλλεύονται οι πολιτικοί μας). Το αποτέλεσμα είναι οι Έλληνες να τσιμπάνε σε διάφορα δολώματα και να παρασύρονται κάθε τόσο σε περιπέτειες. Εδώ χρειάζεται αυτογνωσία και να μην πιστεύεις την κάθε φούσκα σαν πραγματικότητα. Πρέπει λοιπόν να δεχτούμε ότι η λέξη «κορόιδο» μας χαρακτηρίζει – όποιος θέλει, ας εξαιρέσει τον εαυτό του. Διότι για να αλλάξεις, θα πρέπει πρώτα να παραδεχτείς το λάθος που έχεις κάνει.

Μπορούμε να ξαναφτιάξουμε τη ζωή μας σε νέες βάσεις;

Το να διαμορφώσεις σήμερα μια νέα τέχνη του ζην δεν είναι και τόσο απλό, γιατί αυτός ο τρόπος σκέψης είχε εμπεδωθεί βαθύτατα τα τελευταία 30 χρόνια σε μια κοινωνία πεινασμένη για υλικά αγαθά και για αναγνώριση. Η ίδια κοινωνία καλείται τώρα να πραγματοποιήσει μια διανοητική και ηθική μεταρρύθμιση, ένα τεράστιο έργο ψυχής και πολιτισμού, αρχίζοντας από το προσωπικό επίπεδο και τον στενό κύκλο του καθενός. Κατ’ εμένα, η νέα τέχνη του ζην συνοψίζεται σε τέσσερα πράγματα: Να είσαι αληθινός, να είσαι απλός, να αγαπάς, να εργάζεσαι. Αυτό το τετράπτυχο, αντί να δίνει έμφαση στον καταναλωτισμό, προτάσσει τη δημιουργική δραστηριότητα και την εργασία. Αντί να τονίζει τον ναρκισσισμό, τονίζει την αλήθεια, την απλότητα και την αγάπη.

Η νέα τέχνη του ζην σε 5 βήματα

Ο καθένας μας λοιπόν μπορεί να συμβάλει σε αυτό. Ο κ. Σιδέρης μας λέει πώς θα το κάνουμε:

Λέγοντας τα πράγματα με το όνομά τους. Αναγνωρίζουμε ότι από το παρελθόν έρχεται πένθος και κατάθλιψη, από το παρόν απόγνωση και από το μέλλον άγχος. Κανείς δεν αντέχει να αναγνωρίσει ολόκληρη την πραγματικότητα, αλλά τουλάχιστον ας πούμε χονδρικά τα πράγματα με το όνομά τους, γιατί αλλιώς μας περιμένουν χειρότερα.

Κάνοντας μια θεραπεία αλήθειας σε συλλογικό και προσωπικό επίπεδο. Αυτό απαιτεί να πάει ο καθένας από εμάς μπροστά στον καθρέφτη και να πει στον εαυτό του, χωρίς τον ακούνε οι άλλοι: «Πόσο κορόιδο υπήρξα – εγώ και τόσοι άλλοι, που πίστεψα σε αυτό το κούφιο πράγμα, σε αυτό το δόλωμα – φούσκα και ξέχασα μια βαθιά τέχνη του ζην που υπήρχε επί δεκαετίες σε αυτή τη χώρα παρά τη φτώχεια της και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε».

Επιστρέφοντας στους ανθρώπους και στις αξίες της ανθρωπιάς. Η λέξη ανθρωπιά μπορεί να σημαίνει κάτι διαφορετικό για τον καθένα, αλλά υπάρχει στην ελληνική γλώσσα και μπορεί κάποιος να την αναζητήσει σε όσα έχει διαβάσει ή έχει ακούσει ή να ρωτήσει να μάθει. Οι άρχοντες αυτού του κόσμου (μαζί και οι διαμορφωτές της γνώμης που τους υπηρετούν) προωθούν συστηματικά την τακτική «Φάε πρώτος εσύ τους άλλους προτού σε φάνε εκείνοι». Αντίθετα σε αυτό, εμείς ας πάμε κοντά στους δικούς μας ανθρώπους, σε όσους μας αγαπούν και τους αγαπάμε, ώστε να καλλιεργηθεί ξανά η ανθρώπινη σχέση οικογένειας, φίλων, γνωστών, συγγενών, γειτονιάς. Στη δύσκολη ώρα ας μη διστάσουμε να απευθυνθούμε στον κύκλο μας για να μας υποστηρίξει και να μας συμπαρασταθεί, χωρίς να φοβόμαστε (λόγω εγωισμού) ότι θα ταπεινωθούμε.

Μαθαίνοντας να ζούμε «ομολογουμένως», όπως έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι (σ.σ. σε απόλυτη συμφωνία με τη φύση και με κάποιον ανώτερο ηθικό προορισμό). Να μη γίνουμε δηλαδή μια εικόνα που ζωγραφίζουν κάποιοι άλλοι για τον καθένα, ακολουθώντας το λάιφ-στάιλ.

Ούτε χαζοχαρούμενοι ούτε σε απόγνωση

Εν ολίγοις αυτό που πιστεύω είναι ότι τα εργαλεία που προανέφερα σου επιτρέπουν να κρατήσεις μια ισορροπία, χωρίς να είσαι χαζοχαρούμενος ή να κάνεις ότι δεν συμβαίνει τίποτα. Καλό θα είναι να γνωρίζεις σε γενικές γραμμές τι συμβαίνει και να κάνεις μια ρεαλιστική προσπάθεια, χωρίς να σταυρώνεις τα χέρια και να σκύβεις το κεφάλι στην απόγνωση, η οποία καλλιεργείται το τελευταίο διάστημα.

Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να μιλήσουμε στα παιδιά μας για την κρίση;

Να αντιμετωπίσουμε σωστά τους μικρότερους, που περιμένουν από τους μεγαλύτερους να τους δώσουν κάποιες εξηγήσεις για όσα συμβαίνουν: Κάποια παιδιά ζούσαν π.χ. σε ένα σπίτι τεσσάρι και ξάφνου βρίσκονται σε δυάρι, οι γονείς είχαν τρία αυτοκίνητα και πουλούν τα δύο, ο πατέρας χάνει τη δουλειά του. Τα παιδιά, πέρα από το ότι ακούνε γύρω-γύρω διάφορα, σίγουρα βλέπουν ότι εδώ υπάρχει κάτι που μας τα χαλάει, μας τα κάνει αλλιώς. Νομίζω ότι εδώ η στάση των γονιών θα πρέπει να είναι η εξής: Αν μεν ο τρόπος ζωής του παιδιού δε θίγεται και τα βασικά του αγαθά (τροφή, ένδυση, σχολείο) παραμένουν περίπου ίδια, δεν υπάρχει κανένας λόγος οι γονείς να φορτώσουν το παιδί με τα δικά τους βάσανα. Θα πρέπει να αντέξουν την κατάσταση με αξιοπρέπεια, αντιμετωπίζοντάς την ως αποκλειστικό θέμα των μεγάλων που ψάχνουν να δουν πώς θα τα καταφέρουν. Αν ερωτηθούν, ας πουν: «Άσε παιδί μου, αυτά είναι θέματα των μεγάλων, θα τα καταφέρουμε εμείς, θα βρούμε τρόπο». Αν όμως ο τρόπος ζωής του παιδιού αλλάξει αισθητά, τότε οι γονείς θα πρέπει να του μιλήσουν με απλά λόγια: «Ζούμε σε έναν κόσμο που είναι σκληρός και άδικος και πολλές φορές άνθρωποι που δεν φταίνε σε κάτι την πληρώνουν άσχημα – έτσι, αυτή τη φορά συνέβη και σε εμάς μια μεγάλη δυσκολία. Όμως όλοι μαζί θα προσπαθήσουμε να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε και θα τα καταφέρουμε. Η χώρα μας έχει περάσει και άλλες φορές δύσκολα κλπ.», αναφέροντας άλλες δύσκολες καταστάσεις που τελικά ξεπεράστηκαν.

Καλό θα είναι να εξηγήσουν στο παιδί ότι όλα αυτά δεν οφείλονται σε προσωπικό σφάλμα, αμαρτία ή ελάττωμα του γονιού, αλλά ότι πρόκειται για ένα κοινωνικό φαινόμενο, ώστε να μην πιστέψει το παιδί ότι ευθύνονται οι γονείς του γι’ αυτό που συμβαίνει και αρχίσει να πλέκει περίεργα σενάρια στο μυαλό του. Επίσης να του υπενθυμίσουν ότι θα πρέπει να συνεχίσει να φροντίζει τον εαυτό του, να έχει επαφή με τους φίλους του και να διαβάζει στο σχολείο του. Και το σπουδαιότερο, θα πρέπει τα παιδιά να καταλάβουν ότι η σωστή αντιμετώπιση σε αυτές τις περιστάσεις δεν είναι «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω» ούτε ότι «Εγώ είμαι ο τυχεράκιας και δεν θα μου συμβεί ποτέ αυτό».

Έχετε αναφέρει ότι οι γυναίκες, λόγω της ευελιξίας του μυαλού τους, βρίσκονται πολύ πιο κοντά στην αλήθεια και τη σοφία, ενώ οι άντρες γίνονται ευέλικτοι μόνο σε καιρό πολέμου. Αυτό ισχύει πράγματι;

Ναι, ισχύει – και μάλιστα φοβάμαι ότι μόνο η γυναικεία σοφία έχει τέτοια ευστροφία και επινοητικότητα. Το νέο μου μυθιστόρημα, το οποίο μόλις κυκλοφόρησε με τίτλο «Ένα τραγούδι για τον Ορφέα» (εκδόσεις Μεταίχμιο), είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένο στη σοφία των γυναικών. Είναι ό,τι καλύτερο θα μπορούσα να συστήσω στους αναγνώστες, γιατί δείχνει ότι η γυναικεία σοφία έχει τη δυνατότητα, ακόμα και μπροστά σε μια κατάσταση φαινομενικά αδιάβατη, να ανοίξει δρόμο προς την ασύλληπτη υπέρβαση δίνοντας μια λύση που είναι καταπληκτική για όλους.

Άρα στη δεδομένη κατάσταση το βάρος πέφτει στους ώμους των γυναικών;

Πιστεύω ότι αδιέξοδες καταστάσεις δεν υπάρχουν, παρά μόνο όταν ο άλλος είναι πολύ πιο ισχυρός και σου επιβάλλεται δια πυρός και σιδήρου. Όταν το θέμα βρίσκεται σε επίπεδο διανοητικό, ψυχικό ή πολιτισμικό, τότε δεν υπάρχει αδιέξοδο. Απλώς μερικές καταστάσεις σε στριμώχνουν τόσο πολύ στη γωνία, που πρέπει να κάνεις υπέρβαση.Το θέμα είναι οι γυναίκες να εναρμονιστούν με τους άντρες και να δώσουν και να πάρουν ό,τι καλύτερο μπορούν. Η μαγική λέξη σε όλα αυτά είναι η εναρμόνιση.

  Πηγή: siderman.gr

Το μνημόνιο σε 36 ομάδες....Μνημόνιο: Το διαβάσαμε πριν ψηφίσουμε; …Μα, για όνομα του Αγίου Πατρικίου!

Μεγάλη σύγχυση και παραπληροφόρηση επικρατεί σχετικά με το τι πραγματικά περιλαμβάνεται μέσα στο μνημόνιο. Η παρακάτω αποκωδικοποίηση και ελεύθερη μετάφραση των μέτρων του μνημονίου βασίστηκε στο  πρωτότυπο κείμενο του μνημονίου.

Η αποκωδικοποίηση έγινε από την ομάδα DigitaNet, και αναπτύχθηκε η εφαρμογή  “Ποιος φοβάται το Μνημόνιο;“.  Απαντώντας στις ερωτήσεις της εφαρμογής, μπορείτε να διαπιστώσετε πόσο μνημονιακός ή αντιμνημονιακός είστε.

H οργάνωση των μέτρων του μνημονίου έγινε σε 5 κατηγορίες:

• Κατηγορία 1: Μείωση στρεβλώσεων – Αύξηση παραγωγικότητας (Μέτρα 1-8)
• Κατηγορία 2: Μεταρρυθμίσεις για ανάπτυξη (Μέτρα 9-15)
• Κατηγορία 3: Αύξηση εσόδων (Μέτρα 16-19)
• Κατηγορία 4: Μείωση δαπανών δημοσίου (Μέτρα 20-26)
• Κατηγορία 5: Ανάπτυξη: άμεσες επενδύσεις (Μέτρα 27-36) 

• Οι 36 ομάδες  του μνημονίου

  __________________

  Α. Μείωση στρεβλώσεων – Αύξηση παραγωγικότητας

  1. Φορολογική νομοθεσία:
• Απλούστευση Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων,
• Μείωση φορολογικών συντελεστών,
• Κανένα μέτρο για παροχή φορολογικής ή ασφαλιστικής αμνηστίας.

2. Εφορίες:

• Πληρωμές με τραπεζικά εμβάσματα,
• Δημοσίευση της επίδοσής τους,
• Ορισμός επιθεωρητών για έλεγχο φοροεισπρακτόρων,
• Ετήσιος έλεγχος περιουσιακών στοιχείων τουλάχιστον 200 εφοριακών,
• Εκ περιτροπής μετακίνηση διευθυντών εφοριών.

3. Συντάξεις:

• Μηχανογραφικό σύστημα ατομικών λογαριασμών συνταξιοδότησης,
• Αναπροσαρμογή πληρωμών για δυσανάλογα υψηλά εφάπαξ κατά τη συνταξιοδότηση (σε σχέση με τις εισφορές που καταβλήθηκαν).

4. Εργασιακά και ασφαλιστικά:

• Κατάργηση περιορισμών στην πρόσβαση και άσκηση επαγγελμάτων,
• Οι εισφορές δικηγόρων και μηχανικών προς τις επαγγελματικές τους οργανώσεις καταβάλλονται περιοδικά και παύουν να συνδέονται με τις αμοιβές τους,
• Κατάργηση όρων περί μονιμότητας σε συμβάσεις εργασίας.

5. Νομοθετική μεταρρύθμιση:

• Απλούστευση της διαδικασίας και μείωση χρόνου έκδοσης περιβαλλοντικών και πολεοδομικών αδειών και αδειών λειτουργίας,
• Μέτρα για διαχείριση βιομηχανικών επικίνδυνων αποβλήτων.

6. Δικαιοσύνη:

• Επιτάχυνση απονομής της δικαιοσύνης με εξωδικαστικούς μηχανισμούς επίλυσης διαφορών,
• Προκαταβολή ποσού για κάθε διαδικαστική ενέργεια/ παράσταση σε δικαστήριο,
• Διαγραφή υποθέσεων σε αδράνεια,
• Απαλλαγή δικαστών από μη δικαστικές εργασίες,
• Επιβολή προθεσμιών για δικαστικές διαδικασίες.

7. Οργάνωση λειτουργίας δημοσίου:

• Ομογενοποίηση υπηρεσιών υγείας με ενοποίηση ταμείων υγείας,
• Δημιουργία ανεξάρτητων ρυθμιστικών αρχών για λιμάνια, αεροδρόμια, αυτοκινητόδρομους, ύδρευση, κλπ.
• Εξωτερική αξιολόγηση πανεπιστημίων,
• Επέκταση μηχανοργάνωσης για παρακολούθηση εσόδων και δαπανών οργανισμών δημοσίου.

8. Επανάκτηση αξιοπιστίας: Υιοθέτηση δεσμεύσεων εμπιστευτικότητας στα στατιστικά στοιχεία.

Β. Μεταρρυθμίσεις για ανάπτυξη

9. Διαφάνεια και διευκόλυνση προμηθειών δημοσίου: Δημιουργία ηλεκτρονικής πλατφόρμας προμηθειών δημοσίου.

10. Διευκόλυνση εξαγωγών: Αναθεώρηση και κωδικοποίηση του νομοθετικού πλαισίου.

11. Μεγαλύτερη απελευθέρωση αγορών:

• Οι έμποροι λιανικής να μπορούν να πωλούν βρεφικές τροφές,
• Πλήρη απελευθέρωση ωραρίων πρατηρίων υγρών καυσίμων,
• Απελευθέρωση ΚΤΕΛ με μείωση κόστους αδειών,
• Ταξί: άρση περιορισμών στον αριθμό και τιμή νέων αδειών.

12. Κτηματολόγιο: Δημιουργία πλήρους κτηματολογικού μητρώου και κτηματολογικών γραφείων αποκλειστικής λειτουργίας σε όλη την επικράτεια έως το 2020.

13. Χρήσεις γης: Επικαιροποίηση και κωδικοποίηση της νομοθεσίας για τα δάση, τις δασικές εκτάσεις και τα πάρκα.

14. Μείωση κόστους υπηρεσιών:

• Κατάργηση υποχρεωτικής παρουσία δικηγόρου για πράξεις ενώπιον συμβολαιογράφου,
• Κατάργηση ελάχιστης αμοιβής για υπηρεσίες ενεργειακού ελέγχου,
• Άρση απαίτησης δημοσίευσης εταιρικών στοιχείων σε εφημερίδες.

15. Μείωση μισθών ιδιωτικού τομέα:

• Μείωση ελάχιστων μισθών εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης εργασίας (ΕΓΣΣΕ) κατά 22%, Για νέους κάτω των 25, οι μισθοί που ορίζονται στην ΕΓΣΣΕ μειώνονται κατά 32%,
• Αναστέλλονται οι διατάξεις για αυτόματες αυξήσεις μισθών.

Γ. Αύξηση εσόδων

16. Πάταξη φοροδιαφυγής:

• Φορολογικός έλεγχος φυσικών προσώπων υψηλού πλούτου και ελεύθερων επαγγελματιών,
• Σύστημα προστασίας πληροφοριοδοτών για περιπτώσεις διαφθοράς,
• Ποινική δίωξη και δέσμευση περιουσιακών στοιχείων για φορολογικές οφειλές.

17. Πρόσθετα φορολογικά έσοδα: Εξάλειψη φορολογικών απαλλαγών και προνομίων.

18. Έσοδα από υπηρεσίες μεταφορών: Αυξήσεις 25% στα τιμολόγια του ΟΑΣΑ (αστικές συγκοινωνίες Αθηνών) και του ΟΣΕ/ΤΡΑΙΝΟΣΕ.

19. Φορολογία ακινήτων: Αναθεώρηση αντικειμενικών αξιών ακινήτων.

Δ. Μείωση δαπανών δημοσίου

20. Δημόσιοι υπάλληλοι:

• Μία πρόσληψη ανά 5 αποχωρήσεις,
• Μείωση θέσεων στο δημόσιο κατά 150 χιλιάδες ως τέλος 2015,
• Η είσοδος στις επαγγελματικές σχολές ελαττώνεται (π.χ, στρατιωτικές και αστυνομικές ακαδημίες),
• 15.000 χιλιάδες άτομα πλεονάζοντος προσωπικού σε καθεστώς εργασιακής εφεδρείας.

21. Μισθοί δημοσίων υπαλλήλων: Μείωση των μισθών ώστε η σχέση κόστους/απόδοσης να έρθει στο ύψος της αντίστοιχης επίδοσης των αποδοτικότερων χωρών του ΟΟΣΑ (OECD).

22. Συντάξεις:

• Μείωση στις επικουρικές συντάξεις με σκοπό την εξάλειψη των ελλειμμάτων,
• Μείωση 12% στις κύριες συντάξεις άνω των 1.300€.

23. Οικονομίες κλίμακας:

• Ενοποίηση όλων των υφιστάμενων ταμείων, μείωση του συνολικού λειτουργικού και μισθολογικού κόστους κατά 30% στο ενιαίο ταμείο,
• Κλείσιμο 200 εφοριών.

24. Υγεία:

• Μείωση 1 δις ευρώ στις εξωνοσοκομειακές φαρμακευτικές δαπάνες το 2012,
• Προώθηση της χρήσης γενόσημων φαρμάκων,
• Μείωση συνολικού περιθωρίου κέρδους των φαρμακείων σε κάτω από 15%, και χονδρεμπόρων φαρμάκων σε κάτω του 5%,
• Τοποθέτηση εσωτερικών ελεγκτών σε όλα τα νοσοκομεία.

25. Κοινωνικές δαπάνες & υπηρεσίες:

• Μείωση των κοινωνικών εισφορών στο ΙΚΑ κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες,
• Κλείσιμο φορέων που ασχολούνται με κοινωνικές δαπάνες οι οποίες δεν αποτελούν προτεραιότητα (ΟΕΚ, ΟΕΕ).

26. Άλλες δαπάνες:

• Μείωση των δημοσίων επενδύσεων σε χαμηλής προτεραιότητας έργα,
• Μείωση αμυντικών δαπανών (χωρίς επίπτωση στην αμυντική ικανότητα της χώρας).

Ε. Ανάπτυξη: άμεσες επενδύσεις

27. Πώληση μεριδίου δημοσίου στη ΔΕΗ.

28. Πώληση μεριδίου δημοσίου σε ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ (εταιρείες ύδρευσης), ΔΕΠΑ/ΔΕΣΦΑ (φυσικό αέριο), ΕΛΠΕ (διυλιστήρια – καύσιμα), ΤΡΑΙΝΟΣΕ (σιδηροδρομικές μεταφορές επιβατών και εμπορευμάτων).

29. Πώληση: ΟΠΑΠ, ΛΑΡΚΟ, ΕΛΒΟ, ΕΑΣ, ΕΛΤΑ, Καζίνο Mont Parnes, κ.α.

30. Παραχώρηση διαχείρισης υποδομών: αυτοκινητόδρομοι, λιμάνια, αεροδρόμια.

31. Αξιοποίηση Ελληνικού: εκπόνηση σχεδίου χρήσης γης και αξιοποίηση.

32. Πώληση για αξιοποίηση ακίνητης περιουσίας: Αστήρ Βουλιαγμένης, Ολυμπιακό κέντρο τύπου, κ.α.

33. Υλοποίηση του προγράμματος ανανεώσιμων πηγών ενέργειας “Ήλιος”.

34. Τηλεοπτικά δικαιώματα: Διαγωνισμός για εκχώρηση οριστικών δικαιωμάτων χρήσης για αναμετάδοση. Διακοπής της αναλογικής αναμετάδοσης την 30ή Ιουνίου 2013.

35. Μίσθωση τροχαίου υλικού ΤΡΑΙΝΟΣΕ που βρίσκεται σε αδράνεια.

36. Ανακεφαλαίωση τραπεζικού συστήματος (τραπεζών) με άντληση κεφαλαίων από την αγορά.

____

by Αντικλείδι , http://antikleidi.wordpress.com
Συναφές: 

Μνημόνιο: Το διαβάσαμε πριν ψηφίσουμε;

…Μα, για όνομα του Αγίου Πατρικίου!