…. Ο δύσκολος Σεπτέμβρης (συνέχεια)

Λέγαμε λοιπόν πριν μερικές μέρες, για τις ακόμα πιο δύσκολες οικονομικές και κοινωνικές καταστάσεις, που αναμένεται να βιώσουν από τον επόμενο μήνα η μεγάλη πλειοψηφία των οικογενειών.
Είχαμε αναφερθεί

στο πρόβλημα με τα παιδιά που θα μείνουν έξω από τους βρεφονηπιακούς σταθμούς, και αναρωτηθήκαμε εάν μια αλληλέγγυα οργανωμένη κοινωνία, μπορεί να δώσει λύσεις που δεν μπορεί ή δεν θέλει το οργανωμένο κράτος. Αυτό βέβαια με κανένα τρόπο δεν σημαίνει, ότι οι πολίτες δεν πρέπει να αγωνιστούν μέσα από τα διάφορα κινήματα, για να μην περάσουν πολιτικές που υποβαθμίζουν τη ζωή τους.
Όταν μιλάμε για αλληλέγγυα κοινωνία, σημαίνει ότι οι ίδιοι οι πολίτες που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα, το λύνουν με τη συμμετοχή τους. Δεν μπορεί να περιμένουν τη λύση από κανέναν άλλον. Ούτε από πολιτικούς και τοπικούς παράγοντες, ούτε ακόμα και από άλλους συμπολίτες τους, που συμμετέχουν σε άλλες δράσεις αλληλεγγύης. Αυτό που μπορούμε πιθανώς να κάνουμε εμείς, είναι να πάρουμε την πρωτοβουλία και να βοηθήσουμε στην οργάνωση του εγχειρήματος. Άλλωστε η νοοτροπία, ότι τη λύση θα μας τη δώσει κάποιος άλλος με ρουσφέτια και βολέματα πρέπει να τελειώνει. Θα τελειώσει όμως όταν με το καλό ή και από την ανάγκη αλλάξουν οι πολίτες συμπεριφορά. Στην αλληλέγγυα κοινωνία ο καθένας αναλαμβάνει τις ευθύνες του.
Αυτό λοιπόν που θα μπορούσαμε να κάνουμε ιδιαίτερα εδώ στους Αγ. Αναργύρους – Καματερό, είναι το Εναλλακτικό Δίκτυο Αλληλεγγύης που έχουμε, να απαιτήσει από τον Δήμο να μας παραχωρήσει όλους τους χώρους, που δεν λειτουργούν το πρωί ανεξάρτητα με το πώς λειτουργούν τις απογευματινές ώρες και που μπορούν να φιλοξενήσουν παιδιά. Αφού καταλήξουμε στους χώρους, να πάρουμε την πρωτοβουλία, να καλέσουμε όλους αυτούς τους γονείς και να τους παρουσιάσουμε τις εναλλακτικές προτάσεις μας.   

Θα μπορούσαν για παράδειγμα οι ίδιοι οι γονείς να φυλάν εθελοντικά και εναλλάξ τα παιδιά, ή ακόμη και να προσλάβουν κάποιες άνεργες βρεφονηπιοκόμους ή νηπιαγωγούς οι ίδιοι, ή μέσω Κοινωνικής Επιχείρησης που θα μπορούσε να δημιουργηθεί καλύπτοντας οι ίδιοι τα έξοδα. Θα είναι σίγουρα περισσότερα από τα τροφεία που πληρώνουν στους Δημοτικούς Βρεφονηπιακούς, γιατί εκεί υπάρχει και η επιδότηση, αλλά καμιά σχέση με αυτά που καλούνται να πληρώσουν στους ιδιωτικούς.
Προτάσεις βέβαια, μπορούν να βρεθούν κι άλλες, αυτό όμως που πρέπει να είναι καθαρό, είναι ότι οι γονείς που θα φυλάσσονται τα παιδιά τους, ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ θα συμμετέχουν στις εβδομαδιαίες συναντήσεις που θα συζητούνται και θα λύνονται από τους ίδιους, όλα τα προβλήματα που θα παρουσιάζονται, και θα είναι ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΣ ο σεβασμός, σε έναν κανονισμό λειτουργίας που θα καθορίζει τις ευθύνες, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του καθένα.
Αυτά σαν πρώτες σκέψεις. 

Manolis Poulios